Ինձ
համար
Ակադեմիան
մի
արտակարգ
կառույց
է։
Այնպես
է
ստացվել,
որ
կյանքիս
զգալի
մասը
անցել
է
այստեղ։
Սկզբից`
որպես
ուսանող,
հետո՝
դասախոս,
պրոռեկտոր
և 1994
թվականից՝
որպես
ռեկտոր։
Պետք
է
շնորհակալ
լինեմ
ճակատագրից
այս
իրողության
և,
առաջին
հերթին,
այն
մթնոլորտի
համար,
որ
տիրում
էր
արվեստի
այս
կրթօջախում։
Այդպես
էր
շնորհիվ
այն
հիանալի
դասախոսների
և
աշխատողների,
որոնք
նվիրյալներն
էին
այս
ուսումնական
հաստատության։
Նույնը
չէր
կարելի
ասել
շենքային
և
նյութատեխնիկական
պայմանների
մասին։
Մեր
երազանքն
էր
տեսնել
Ակադեմիան
ավելի
բարվոք
վիճակում։
Անհրաժեշտ
եղավ
անջատվել
թատերական
ինստիտուտից,
հետո
անցնել
երկար
տարիների
կառուցողական
աշխատանքի,
որի
ընթացքում
ձեռք
բերվեց
երկրորդ
մասնաշենքը,
հիմնադրվեցին
Ակադեմիայի
մասնաճյուղերը
Գյումրի
և
Դիլիջան
քաղաքներում,
կառուցվեց
ցուցասրահը,
ջեռուցում
անցկացվեց
և
վերջապես՝
ամբողջովին
վերակառուցվեց։
Ուզում
եմ
խորին
շնորհակալություն
հայտնել
բոլոր
նրանց,
ովքեր
այդ
տարիների
ընթացքում
սատարել
և
հովանավորել
են
մեզ,
առանձնապես
ամերիկահայ
բարերար
Ալբեր
Բոյաջյանին
և
Գագիկ
Ծառուկյանին
և,
իհարկե,
ՀՀ
կառավարությանը՝
ի
դեմս
վարչապետ
Անդրանիկ
Մարգարյանի։
Սակայն
այս
ամենը
առաջին
հերթին
իրականացվել
է
շնորհիվ
բոլոր
այն
նվիրյալների,
որոնք
շրջապատում
էին
ինձ
և՛
Հայաստանի
անկախության
առաջին՝
մութ
տարիներին,
և՛
այժմ,
երբ
վերելքի
մեջ
ենք։
Ներկայումս,
երբ
ուսանողների
թիվը
եռապատկվել
է,
երբ
արտասահմանցիներ
են
ձգտում
սովորել
մեր
բուհում,
երբ
նորովի
է
սկսում
շնչել
Ակադեմիան,
մենք
առավել
ևս
պարտավոր
ենք
բարգավաճել։
Երևանի
գեղարվեստի
պետական
ակադեմիան
60
տարեկան
է։
Վստահ
եմ,
որ
այս
նոր
անվամբ
նա
կհարատևի։ |