Հենրի Մուր (Քարե թեքված ֆիգուր) 19777

Rock, Paper, Scissors-ը Բրիտանական խորհրդի հավաքածուի մեջ տեղ գտած քանդակագործների 1950-ականներից ցայսօր արված տպագրությունների ցուցահանդես է: Աչքի անցկացնելով արվեստագետներին՝ ակներևէ, որ տպագրության եղանակը, լինի դա օֆորտ, մետաքսե տպագրություն, լինոգրավյուրա, թե լիտոգրաֆիա, քանդակագործների համար շարունակում է մնալ սեփական գաղափարները զարգացնելու և պորտֆոլիոն ընդլայնելու լայն տարածում գտած միջոց: Ցուցադրանքում տեղ գտած աշխատանքները վերցված են հավաքածուի տպագրությունների հարուստ պահոցից՝ ներառյալ մի շարք նոր ձեռքբերումներ, որոնցից մի քանիսը ցուցադրվում են առաջին անգամ:

Ցուցահանդեսը ներկայացնում է զանազան տպագրական եղանակներ՝ մեկնակետ ունենալով ականավոր քանդակագործներ Հենրի Մուրի և Էդուարդո Պաոլոցիի տպագրությունները, քանզի վերջիններիս ստեղծագործությունը գալու էր ոգեշնչելու հետագա սերնդի արվեստագետների գործերը: Rock, Paper, Scissors-ի նպատակն է զննել, թե արվեստագետներն ինչպես են զարգացրել երկչափի և եռաչափի միջև փոխազդեցությունը, ինչպես նաև տպագրված նյութերի տրամադրած հնարավորությունները: Այն ցույց է տալիս, որ տպագրությունները ոչ միայն գործածվում են որպես քանդակային գործերի զարգացման էսքիզներ, այլև տրամադրում բնօրինակի վավերագրություն:

Ցուցահանդեսին ներկայացված են հետևյալ արվեստագետների աշխատանքները.

Ռիչարդ Դիքըն (ծն. 1949)

Անիշ Քափուր (ծն. 1954)

Անյա Գալաչո (ծն. 1963)

Թրեյսի Էմին (ծն. 1963)

Լիամ Գիլիք (ծն. 1964)

Դեմիեն Հըրսթ (ծն. 1965)

Մայք Նելսոն (ծն. 1967)

Դեյվիդ Շրիգլի  (ծն. 1968)

Հեյլի Նյումեն (ծն. 1969)

Բիլ Վուդրոու (ծն. 1948)

Բրյուս ՄաքԼին  (ծն. 1944)

Գիլբերթ և Ջորջ (ծն. 1943 և 1942)

Բարրի Ֆլենեգան (1941 - 2009)

Էդուարդո Պաոլոցին (1924-2005)

Ուիլլիամ Թըրնբուլ (ծն. 1922)

Բերնարդ Միդոուս (1915 - 2005)

Հենրի Մուր (1898 - 1986)

Թեև ականավոր քանդակագործներ Հենրի Մուրը ( 1898-19860 և Էդուարդո Պաոլոցին

(1924-2005) լավագույնս հայտնի են իրենց մեծադիր եռաչափ գործերով, նրանք թողարկել են նաև բազմաթիվ տպագրություններ: Մուրի ստեղծագործությունը ներկայացված է ուշ շրջանի երկու լիտոգրաֆիաներով,բայց նույնիսկ այստեղ դեռ նկատելի է, որ նա ուսումնասիրում է տպագրության մեջ երկչափի և եռաչափի միջև հարաբերությունը: Այնուհանդերձ, ցուցադրանքում տեղ գտած ամենավաղ գործերը պատկանում են Պաոլոցիին, մի արվեստագետ, ով 1960-ականներին Բրիտանիայում տպագրության զարթոնքի կենտրոնում էր: Ի հակառակ Մուրի ձևային հետազոտություններին, Պաոլոցին տպագրությունը գործածում էր՝ ուսումնասիրելու համար ժամանակակից տպագրական տեխնիկաների ընձեռած հնարավորությունը,հատկապես, տեքստի ու պատկերի փոխհարաբերությունը և զանգվածային սպառումի հասարակության մեջ վերաներկայացման քաղաքականությունները:

Այս երկու միտումները, մի կողմից, երկրաչափի ու եռաչափի միջև հարաբերության ուսումնասիրությունը, մյուս կողմից, ձևի մեջ ընկալման  համար տպագիր նյութի ընձեռնած հնարավորությունների հետազոտությունը,պետք է ոգեշնչեին արվեստագետների հետագա սերունդների ստեղծագործությունը: Անիշ Քափուրը ( ծն. 1954) հետաքրքրված է, թե իր գործն ինչպես է ազդում ձևի և տարածության դիտողի ընկալման վրա՝ հաճախ  պրոցեսի ընթացքում գործածելով անխառն գունանյութեր:

Նրա տպագրությունները՝ իրենց վառ գույների և եթերային ձևերի շնորհիվ, պարգևում են զգայական փորձառություն: Թրեյսի Էմինը (ծն. 1963) հաճախ ստեղծում է մոնոտիպեր, որոնք նա ուղղակիորեն նկարում է տպագրական տախտակի վրա՝ այդ կերպ տրամադրելով իր մտքերի և զգացմունքներիչմշակված և յուրահատուկ մի արձանագրություն: Էմինի տպագրություններըհաճախ ելակետային են նրա քանդակային գործերի, օրինակ՝ վերմակների կամ ինստալացիաներիհամար:

Գիլբերթն ու Ջորջը( ծն. 1943 և 1942) իրենց քանդակների միջոցով ուսումնասիրում են ընդլայն քանդակային ձևի հղացքը: Նրանց փոստային բացիկների շարքը մտածված էր ուղարկել հասցեատիրոջը՝ տարբեր միջավայրերում դիրք բռնած երկու արվեստագետների պատկերով, որի հակառակ կողմում  բանաստեղծություն է կամ ոտանավոր: Անյա Գալաչոյի (ծն.1963) տպագրություններում առկա բնության վերամեկնաբանումները արտացոլում են բնական ձևի և փտումի հանդեպ նրա տևական հետաքրքրությունը: Բնությամբ հիացած մեկ այլ քանդակագործ է Բարրի Ֆլենեգանը (1941-2005), ում Լոխ  Նեսի օֆորտները հստակորեն տարբերվում են կենդանիների նրա քանդակային մշակումներից և տրամադրում՝ հեղինակի կյանքի ավելի անձնական արձանագրություն:

Տպագրությունները ոչ միայն ելակետ են քանդակային ձևի համար, այլև բնօրինակի արձանագրություն: Դեյվիդ Շրիգլիի( ծն. 1968) նկարազարդ քարտեզը տարածվում է քանդակների շարքի վրա՝ ցուցադրված 1997-ին Մյունսթեր քաղաքում ընթացող Քանդակային նախագծերում, մինչդեռ Մայք Նելսոնի (ծն. 1967) լուսանկարչական տպագրությունները փաստագրում են Մարջանե խութը կոչվող իր մի գործի տեղադրումը: Վերջապես, տպագրություններն իրենց բնույթի համաձայն առաջադրում են գեղարվեստական վերարտադրելիության թեման: Դեմյեն Հըրսթի( ծն. 1965) ոլորատիպերը իրականացվել են կենտրոնախույս ուժի գործադրմամբ. պտտելով թուղթը՝ նա թանաքների պատահական վրադրմամբ ստանում է շրջանաձև նախշանկարներ: Ի վերջո սա մեզ կանգնեցնում է հետևյալ հարցի առջև. որտե՞ղ  են ավարտվում քանդակագործների հետազոտությունները և սկսում նրանց տպագրական գործունեությունը: