Կենսահաստատ վրձնումներ

Արփենիկ Նալբանդյանի հոբելյանական ցուցահանդեսում   «Արփենիկ Նալբանդյանը անհունորեն սիրում էր կյանքն իր բազմազանությամբ, զգացմունքներով եւ երազներով, անքակտելիորեն կապված էր մարդկանց ու բնության հետ: Նա փնտրում էր վեհը, իմաստային լավն ու գեղեցիկը»: 1967-ին Նկարիչների տանը Արփենիկ Նալբանդյանի հետմահու ցուցահանդեսի առիթով Արա … Continued

Իտալական մթնոլորտ` գեղարվեստի ակադեմիայում

Համաշխարհային մշակութային ժառանգության մեջ Իտալիան ակնհայտորեն գերակշիռ մաս ունի: Որեւէ ժողովրդի մշակույթը նրա ազգային հիմնինքնության՝ լեզվի արտահայտության դրսեւորումն է տարբեր ձեւերի մեջ. այդ պատճառով աշխարհում կարեւոր երեւույթ է նկատվում մայրենի լեզվի շաբաթի անցկացումը: Իտալերեն լեզվի շաբաթը, որ անց է կացվում … Continued

Լույսի թափանցումներ՝ որպես աղոթք կամ խոստովանություն

Ցուցահանդեսներ կան, իսկ դրանք հազվադեպ են պատահում, երբ ներկայացված գործը, դրա շուրջը խմբված մարդիկ եւ ինքը՝ հեղինակը, կարճ ժամանակ անց այնպես են մերձենում միմյանց, մտերմանում, որ մի ամբողջության են վերածվում, ջնջվում են սահման ու պայմանականություն, սրահում մթնոլորտը փոխվում, ասես էներգիաների … Continued

Գունային զգայնություններ

Խոստումնալից սկիզբ Յուրաքանչյուր ցուցահանդես նոր տպավորություններ, խոհեր է ծնում: Վերաբերմունքը եւ գնահատականը՝ արվեստասերի կամ մասնագետ – դիտորդի սուբյեկտիվ ընկալումն է. որքան էլ ՝ այդպես, կա գեղեցիկի մի չափանիշ, որ անսակարկ է՝ զգայական աշխարհի հետ անկեղծ հաղորդակցումը: Նկարչական որեւէ գործի հուզական … Continued